O niewydolności krążenia mówimy wówczas, gdy serce pompuje za mało krwi, co prowadzi do występowania zastojów w kończynach, płucach i innych tkankach.
Niewydolność krążenia, zwana również zastoinową niewydolnością serca to stan, w którym serce pompuje za mało krwi.
Niewydolność krążenia rozwija się zazwyczaj stopniowo po urazie mięśnia sercowego. Uraz wynikać może z ataku serca, zbyt dużego wieloletniego obciążenia wynikającego z nieleczonego nadciśnienia lub z choroby zastawki serca.
Typowe przyczyny niewydolności krążenia to:
Objawy niewydolności krążenia są nie zawsze oczywiste. U niektórych osób mogą początkowo nie występować żadne objawy. Inni mylić mogą objawy takie, jak poczucie zmęczenia i płytki oddech z oznakami starzenia się.
Niekiedy jednak objawy niewydolności są wyraźniejsze. Ponieważ serce pompuje za mało krwi do organów takich, jak nerki i mózg, chory odczuwa różne objawy, a w tym:
Niektóre osoby są bardziej podatne na to schorzenie. Przewidzenie jej wystąpienia nie jest możliwe, lecz występują znane czynniki ryzyka. Dobrym podejściem jest obserwacja tych czynników i poddawanie się regularnym badaniom. Czynniki ryzyka wystąpienia niewydolności serca to między innymi:
Niewydolność zdiagnozować i ocenić może tylko lekarz. Lekarz ocenia historię chorób pacjenta, aktualne schorzenia, historię chorób w rodzinie i styl życia. W ramach badania lekarz bada serce, płuca, brzuch i kończyny dolne pod kątem występowania objawów niewydolności.
By wykluczyć lub potwierdzić niewydolność lekarz zlecić może jedno lub większą liczbę spośród następujących badań:
W razie zdiagnozowania niewydolności lekarz zalecić może również długoterminowe monitorowanie frakcji wyrzutowej. „Frakcja wyrzutowa” to wyrażona w procentach ilość krwi wypompowywanej z serca podczas każdego skurczu. To główny wskaźnik zdrowia serca wykorzystywany często przez lekarzy do oceny pracy tego organu w roli pompy tłoczącej krew.
Informacje znajdujące się na tej stronie nie powinny zastępować rozmowy z lekarzem. Informacje dotyczące diagnozy i sposobu leczenia zawsze konsultuj ze swoim lekarzem.